۱۳۸۹ آبان ۵, چهارشنبه

کاش قدرت خوندن ذهنت رو داشتم

آنقدر دعا كردم
تا پرنده شدم
اما حالا كه اين همه راه را
بسوی تو پر زده ام
تو قيچی بدست
در پرچين نشسته ای
.
.
.
غافل از اينكه من
تو را بيشتر از پرهايم دوست دارم...

هیچ نظری موجود نیست: