يه چيزی هست نمی دونم اسمش چيه؟
نون و نمکه ، قناعته ، طمع نکردنه ، دوستيه ، چيه؟
اينکه وقتی يکی گلت ميشه
ديگه چشاتو رو همه چی می بندی.
مردونه پاش وای ميستی ، دلتو نگه می داری به حرمت نمک!
خودت گلتو انتخاب می کنی ، تو هيچ مرحله ای اجباری نيست!
خودت گلتو انتخاب می کنی ، تو هيچ مرحله ای اجباری نيست!
اما وقتی ديگه گلت شد ، انگار زمين خالی شده از گل!
در واقع چيزی شبيه وفاداريه ، يه چيزی مثه مرام ...
به همين خاطره که انقد سال واسه رسيدنش صبر کردم.
به همین خاطره که..............!!!
۱ نظر:
آنچه ما کرديم با خود هيچ نابينا نکرد
در ميان خانه گم کرديم صاحبخانه را
از این بدتر هم ممکنه؟؟؟؟؟
ارسال یک نظر