امشب از آسمان بزرگترم و ماه میتواند روی انگشتانم بنشیند.
امشب زمین یک گهواره کوچک است ومن با تکانهای آرام آن بین ازل و ابد در
رفت وآمدم.
امشب همه پنجره ها را باز می گذارم وهمه کوچه ها را به تماشا می نشینم به این
امید که یک بار دیگر عبور تورا ببینم.
رفت وآمدم.
امشب همه پنجره ها را باز می گذارم وهمه کوچه ها را به تماشا می نشینم به این
امید که یک بار دیگر عبور تورا ببینم.
امشب دلم را برایت می نویسم. می دانم نامه ام را حتی اگر در آخرین روز حیات
زمین به دستت برسد خواهی خواند.
زمین به دستت برسد خواهی خواند.
۱ نظر:
سلام گل ِ مریم...خیلی زیبا می نویسی.لینکت کردم عزیزم.
باطراوت باشی
ارسال یک نظر