۱۳۸۸ دی ۱۰, پنجشنبه

برای او که آرزو می کردم خواننده ی شعرم باشد.

دلم یک ورق پاره ی نازک است
دلم را مچاله نکن
نگو این که یک کاغذ باطله است
به سطل زباله حواله نکن
دلم دفتری کاهی است
ورق های آن را نَکَن زود زود
بیا بعضی از صفحه ها را بخوان
از اول ببین- حرف، حرفِ تو بود
اگر باز از دست من دلخوری
بیا این"ببخشید"هم مال تو
نرو،صبرکن،یک کمی صبر کن
بیا...اصلا این دِل، دلم مال تو

هیچ نظری موجود نیست: